أثر طلاق الوالدين على الأطفال
عادةً ما يتأثر و يفكر الأطفال الأكبر سناً في موضوع طلاق والديهم، فهم يشعرون ويلاحظون أن جو البيت قد تغير وازدادت نسبة الشجار بين الوالدين، أو أن الأب و الأم لم يعودوا يتحدثوا مع بعضهم البعض كما في السابق و أصبحوا يغضبون لأصغر الأسباب.
إن هذه التغيرات في البيت تجعل الطفل غير مستقراً، و قد يظن الطفل أنه هو السبب في غضب الوالدين و عندما يفكر الطفل في هذه الطريقة قد يتحول إلى طفل مطيع ويفعل ما يطلبه منه والديه ظناً منه أنه بذلك سيوقف الشجار بين الوالدين و يجعل جو البيت أكثر استقراراً، و في حال لم يتوقف الشجار بين الوالدين من الممكن أن يصاب الطفل في حالة إحباط.
هنا قد يختلف سلوك الفتيات عن سلوك الصبية:
يصبح الصبية أكثر إثارة للمشاكل مع إخوتهم أو مع أصدقائهم في المدرسة محاولين تحويل مسار الشجار من بين الوالدين إليهم.
أما الفتيات فغالباً ما يكنّ أكثر هدوءاً و يحاولن أن يكن جيدين للغاية ويفعلوا بالضبط ما يظنون أن والديهم يحبون.
يجب على كلا الوالدين أن يأخذوا الوقت ( ويفضل أن يكونا معاً ) ليشرحوا لابنهم وابنتهم :
أولاً: ليسوا مسؤولين عن انفصال الوالدين.
ثانياّ: الأب والأم لم يعودا يحبان بعضهما البعض ولكنهما لا يزالا يحبان طفلهما.
ثالثاً: أنهما سيبقيان في جانب طفلهما حتى لو تم الطلاق.
قد يغضب الطفل أو يحزن لفترة من الزمن في حال انفصال والديه، و هنا على الوالدين أن يشعِرا الطفل بأنهم بجانبه فمن الممكن أن ينفصل الأب والأم عن بعضهما ولكن لا يمكن أن ينفصلا عن أطفالهما. 
 

Scheiden en iets oudere kinderen (3)
Oudere kinderen kunnen al meer nadenken over de scheiding. Ze voelen nog steeds dat het anders wordt in huis. Vaak is er al ruzie tussen ouders, voordat ze gaan scheiden. Dat merken kinderen doordat de sfeer in huis verandert. Ouders praten niet meer met elkaar of reageren boos op elkaar. Of ze knuffelen niet meer met elkaar. Of ze zijn sneller boos ook op hun kind, omdat het thuis spannend is. Daar wordt een kind onrustig van. Als kinderen wat ouder zijn kunnen ze denken dat zij schuldig zijn aan de scheiding van hun ouders. Dat komt, omdat ze nog niet helemaal snappen, waardoor het nu niet goed gaat thuis. Kinderen tot een jaar of zes kunnen denken dat zij ervoor gezorgd hebben dat hun ouders gaan scheiden. Ze denken dan bijvoorbeeld: “Omdat ik niet goed naar papa heb geluisterd, gaat hij weg.” Of ze denken: “Omdat ik mijn eten niet heb opgegeten, is mijn moeder nu boos en gaat ze weg.”
Kinderen die dat denken, kunnen opeens proberen om super goed te luisteren naar hun ouders. Want ze denken dat als zij goed luisteren en alles doen wat hun vader of moeder van ze vraagt dat de scheiding dan niet door gaat. Ze zijn heel erg teleurgesteld als hun ouders dan tóch gaan scheiden. Het voelt voor een kind als falen: Want het kind heeft goed zijn best gedaan en tóch gaan de ouders uit elkaar.
Jongetjes, waarvan de ouders gaan scheiden, zijn vaak drukker in hun gedrag. Ze maken vaker ruzie thuis of met hun vriendjes, slaan meer, kunnen meer schreeuwen. Jongetjes proberen op die manier de aandacht van de ruzie af te leiden. En hopen zo dat ouders boos worden op hun zoon in plaats van op hun partner. En zo proberen ze de situatie te verbeteren.
Meisjes worden vaak wat stiller. En zij zullen vaker proberen om heel braaf te zijn, precies te doen waarvan zij denken dat hun ouders dat prettig vinden. Zij zullen juist minder aandacht vragen. Ze denken dat ze daarmee hun ouders rust gunnen, waardoor ze misschien toch bij elkaar blijven. Soms zullen meisjes ook meer proberen hun ouders te troosten, lief te zijn voor hun ouders. Ze nemen als het ware de rol van de andere ouder over.
Als het voor kinderen niet duidelijk is dat zij geen schuld hebben, dan zullen ze langer proberen om de ouders bij elkaar te houden. Kinderen begrijpen nog niet goed dat er voor hen andere regels gelden. Zij zeggen: “Maar als je ruzie maakt, dan moet je sorry zeggen. En dan wordt het weer goed.” Dat is wat hun ouders hen leren. En kinderen snappen niet dat het voor volwassenen soms zo niet werkt. Beide ouders moeten echt de tijd nemen (liefst samen) om uit te leggen aan hun zoon of dochter dat
1. Zij geen schuld hebben aan de scheiding van de ouders
2. De ouders niet meer van elkaar houden, maar nog wel van hun kind
3. De ouders er altijd voor het kind zullen zijn
4. Het kind best eens een keer boos of verdrietig mag zijn, omdat zijn ouders gescheiden zijn
5. Ouders wel van elkaar kunnen scheiden, maar niet van hun kind kunnen scheiden.

Print Friendly, PDF & Email